02 oktober 2011

OKTOBERGEDICHT

 

Kijk hoe mooi de zon zich geeft

nu de nazomer leeft in dit land

 

de morgen ademt zijn frisheid uit

legt nevels op de weide

spiegelt zich in de ruiten

en weet dat er bloemen slapen in de nacht

 

nooit verwacht dat oktober

zo mooi beginnen kon

 

wij drinken nog even van de warmte

genieten van dit al

als blonde knapen spelen in het zand

 

wij onthaasten

vullen onze energie voor dagen

want hoeveel vragen

huisden er niet in ons hoofd

over regen en zonloze uren

 

straks als de herfst warme kleuren toont

strelen mijn handen liefdevol

de bast van een eik

het bos herleeft dan

bij het horen van kinderstemmen

 

oktober in al haar charme

doet mijn lippen bewegen

tot een woord van dankbaarheid.

 

Edith Oeyen

 

De commentaren zijn gesloten.