06 november 2011

Novembergedicht

November draagt heimwee in zijn naam

toch glimlachen bloemen op de zerken

ze geven een teken van leven


maar als wij wandelend op het kerkhof

in gedachten verzinken

naar hen die reeds gingen

valt even de donkerte in ons hart

kleuren verstillen dan

staan roerloos

de lucht verduistert

 

wij voelen hoe broos het leven is

en komen thuis in thuisloosheid

missen onze dierbaren reeds lang

 

even waren wij met hen verbonden.

 

Edith Oeyen

De commentaren zijn gesloten.