18 mei 2012

De eerste dans der bloesems



Wanneer we wandelen
doorheen dit heuvelend landschap
reik ik mijn smalle hand
naar de jonge bloesems

vergeet even weer voorbije dagen
geniet van de zachte wind
laat mijn gedachten dwalen
naar het donkerste uur van de nacht

dan word ik dronken van vreugde
begrijp de tover die deze velden bewoond
luister naar het zacht gefluister
naar het openbreken van de botten
die geluidloos te voorschijn komen

dan hoor ik
de frêle stem van bloesemblaadjes
nazinderen: ik ben er

in de verte worden dan vogelkreten geboren
de aarde ademt ademloos
in de prille morgenwind
om dit wonderlijk gebeuren.


Edith Oeyen, april 2012

De commentaren zijn gesloten.